اعتراف بزرگیست اگه بگی
که بیست و شش سال که حالا داره می ره به بیست و هفت و سرعتشم خیلی زیاده
تو قدر خودت رو ندونستی
قدر وجودت رو
قدر زندگیت رو
قدر شخصیتت رو
گذاشتی هرکی از راه می رسه تحقیرت کنه
هرکی که می شناستت از روی ترحم و دلسوزی نگات کنه
حسرت خوردی
و نتونستی واسه رسیدن به آرزوهات قدم درست رو ورداری
اما
مهم اینکه بعد از اعتراف،عوض بشی،تغییر کنی..
توی این تغییر هرکی موند،موند..هرکی نموند اصلا مهم نیست.
معلوم نیست چد سال عمر می کنی ولی این بقیه رو که حالا هرچقدر هست رو واسه خودت زندگی کن
فقط و فقط واسه دل پاره پاره خودت..