ممنونم
از تمام انسانهایی که مدعی دانستن بودند و هیچگاه نفهمیدند
من را
حرفم را
درونم را
حال
من می مانم و تنها عده ای خاص که تعدادشان به اندازه انگشتان دو دست نیست
اما حداقل
درین طبقه بندی کوچک من
که بیرون آن همه خاموشند،کسانی هستند که حرمت نگه می دارند ومانند دیگران و سایرین تنها به دلیل استنباط شخصیشان که آمیخته با خودخواهیست
هر طور که شود ما را له نمی کنند بلکه
قدر وجود هر چند کوچک من را می دانند.
از دیگران و سایرین نیز ممنونم
اما ترجیح میدهم تا در لجن خود غلت بزنم ولی حسی مانند امشب به من هرگز دست ندهد.بگذارند تا ما همان دیو دو سر داستان باقی بمانیم و به سرانجام گناه خود برسیم