عشق تو

غم را به من آموخت

و من

روزگاری است

به زنی محتاجم

که غمگینم کند

به زنی

که میان بازوانش

چون گنجشک

گریه کنم.

به زنی که

تن پاره هایم را

چون شکستۀ بلور

گرد آورد.


نزار قبانی